توزیع نامناسب جمعیت به ویژه در مراکز شهری، شرایط متفاوت آب و هوایی در سطح استان و وجود روش های نامناسب در مصرف آب، مشکلاتی را در زمینه ی منابع آب به وجود آورده است.
1- عدم انطباق توزیع با منابع آب:
موقعیت برتر ارتباطی دشت قزوین سبب جذب جمعیت در این حوضه شده است (حدود 85 درصد جمعیت استان)؛ در حالی که حوضه ی پرآب شاهرود جمعیت کمی دارد (حدود 10 درصد جمعیت استان ).
رای تعدیل مشکل ذکر شده، قسمتی از آب طالقان رود (از شعبه های شاهرود) – با حجمی حدود 150 میلیون متر مکعب – از طرق سد انحرافی سنگ بن طالقان در شمال آبیک به دشت قزوین منتقل می شود و پس از عبور از سد تنظیمی زیاران از طریق صرها کیلومتر کانال اصلی و فرعی 70000 هکتار زمین های کشاورزی شمال و شمال غرب را مشروب می کند و به طور مستق5یم و غیرمستقیم سفره های آب زیرزمینی را نیز تغذیه می کند.
2- روش های نامناسب آبیاری:
آبیاری غرقابی شکل غالب آبیاری زمین های کشاورزی و باغی استان است که دو مشکل اصلی را به وجود آورده است ؛
الف-  برداشت و مصرف بیش از حد از آب های زیرزمینی: بر اساس آمار سالانه حدود یک صد میلیون مترمکعب بیش از حد مجار از سفره های زیرزمینی استان برداشت می شود.
ب- بالا آمدن سفره های آب زیرزمینی: در سال های اخیر در بخش هایی از دشت قزوین ، به خصوص جنوب دهستان بشاریات ( بخش آبیک)، زمین های کشاورزی قابلیت کشت را به علت باتلاقی بودن و شور شدن ناشی از بالا آمدن آب های زیرزمینی از دست داده اند.
3- فاضلاب های شهری و صنعتی: استان قزوین ، استانی صنعتی و پرجمعیت است؛ بنابراین، مصرف آب در سه بخش کشاورزی، صنعت و شرب ، بالا یوده و به حدود 5/1 میلیارد مترمکعب در سال می رسد که حدود 110 میلیون مترمکعب آن تیدیل به فاضلاب شهری و صنعتی می شود. عدم استفاده ی مجدد از فاضلاب ها سبب برداشت بیش از حد منابع آب، به خصوص آب های زیرزمینی استان شده است